Home Top

WE GAAN NAAR NAMIBIË

Read the original post and follow 2 Globetrotters's overland adventures on their website: 2 Globetrotters.


 

TOT ZIENS ZUID-AFRIKA
Wat hebben wij een drukke tijd gehad in Nederland! Behalve alle familiebezoek, vrienden en kennissen, oppassen op mijn kleindochter (leuk!) en 2 verjaardagen was er de overlander-rëunie van Coen en Karin-Marijke die al een jaar of 10 reizen. We begroeten er oude bekenden, maken kennis met nieuwe reizigers en wisselen ervaringen uit. Wij zijn vraagbaak voor Zuid-Amerika en Afrika, maar anderen vertellen ons over Azië. Ons volgende continent dat in de verte lonkt; we willen naar Maleisië verschepen in september/oktober.

Verder is er in Duitsland de Allrad-und Abenteuer Messe waar Ronald met zoonlief naar toe gaat om te kijken naar allerlei hebbedingetjes. De bouwer van onze camper is hier ook aanwezig en maakt tijd voor ze vrij. En met Wolfgang (ontmoet in Bolivia) gaan ze de kroegen langs. Robert en Clary staan op de camping met hun nieuwe truck en ook daar moeten ze natuurlijk even naar kijken. Een zwaar weekend, net voor vertrek naar Zuid-Afrika.

Na iedereen thuis weer gezien te hebben en de familie beloofd te hebben, dat we met Kerst dit jaar nou weer eens aanwezig zijn, stappen we in het vliegtuig.
LANGEBAAN

Het weer in Kaapstad is nog beroerder dan dat in Nederland, het heeft er zelfs iets gesneeuwd. We gaan dan ook snel op weg naar het noorden. In Langebaan zijn we uitgenodigd door Debby en Johan (in Oudtshoorn ontmoet). We worden als vorsten onthaald in hun gezellige huis met een geweldig uitzicht op het Nat. Park en de lagune. In de lente is het hier een feest van bloeiende bloemen; maar ook hier is het winter. Wel hebben ze een geweldige cactustuin die we uitgebreid bewonderen.
Ze nemen ons mee naar Paternoster en omgeving. ‘s Morgens brengt Johan ons zelfs koffie op bed. Waar maak je ooit zoiets mee? Als we weer in Zuid-Afrika komen dan gaan we zeker proberen elkaar weer te ontmoeten. Met deze belofte nemen we afscheid.

Van hieruit reizen we snel door naar Namibië, waar Nederlandse vrienden op ons wachten, die een aantal dagen met ons meereizen. Supergaaf natuurllijk, we moeten alleen sneller dan normaal reizen, geen slow travel deze keer.

130853573851bd70572a028 WE GAAN NAAR NAMIBIË

Van Spitsbok gaan we door het Richtersveld Nat.Park , waar we overnachten aan de Oranje Rivier. Wat een landschap – het lijkt wel een of andere buitenaardse planeet! Zeker als jet net van Europa komt. Zo stel je je Mars voor. We kunnen over de weg de grens passeren, maar hé, als je met een pontje overgezet kunt worden…en dus gaan we via Sendelingsdrift naar Namibië.

180939848351bd70cfc88d1 WE GAAN NAAR NAMIBIË
NAMIBIE

Vijf/zes jaar terug waren we al in Namibië waar we toen rondreisden met een gehuurde Toyota met daktent. In die tijd is de kiem gelegd om ooit op deze manier te gaan reizen. We hebben in die tijd al behoorlijk wat van het land gezien, maar dat we hier nu zouden reizen met onze eigen camper, nee…

We hebben vaag iets gehoord over een verbod op import van vlees en nemen het zekere voor het onzekere en verbergen het vlees in ons bed. Bleek nergens voor nodig. Alleen wil de douaneman graag weten of we vuurwapens of andere wapens aan boord hebben. Hij wil ons niet geloven, als we zeggen dat we niets hebben, want hoe moeten we ons dan verdedigen? Wij wijzen op Ronalds grijze haar en zeggen dat we dan snel wegrennen, maar dat we tot nu toe geen nare ervaringen hebben. We moeten nog een verklaring ondertekenen dat we op eigen risico met de pont oversteken en dan varen we naar de overkant, Namibië in.
AIS-AIS (vert.: vreselijk heet)

Door een verlaten landschap dat steeds kaler wordt rijden we naar Ais-Ais. Hier verzamelen de meeste mensen zich om te overnachten op de camping naast de zwembaden met de aangename temperaturen van 25-30 graden. Dat is te danken aan de warme bronnen van ca. 60 graden. Het is een aangenaam ressort met alles erop en eraan. Alleen jammer dat Ronald zijn zwembroek nergens kan vinden….zou die in Nederland liggen? En in de souvenirwinkel kun je alles krijgen, alleen géén zwembroek. Ik zwem dus alleen in het heerlijke water en Ronald moet het doen met de douche.
FISH RIVER CANYON

Een fenomeen en één van de natuurwonderen van Afrika,deze canyon (afm. 160 km lang en 27 km breed, diepte 550 m. ) uitgeslepen door de Fish River. Er loopt een trektocht van 5 dagen door “om dit goed te ervaren”. Ja, ja, maar alleen voor de zeer sterken onder ons. Je moet een medisch certificaat hebben dat je in staat bent tot deze tocht onder uitzonderlijke omstandigheden. In de zomer is de tocht verboden, want zelfs in de winter kunnen de temperaturen in de canyon tot 40 graden oplopen. En er moeten min. 3 personen zijn om de tocht te kunnen beginnen, die uiteraard volledig op eigen risico moet worden ondernomen. De meeste mensen bekijken de kloof vanuit uitzichtspunten en ook dan is het een fenomenaal gezicht.

123184086451bd711e7783b WE GAAN NAAR NAMIBIË

We lunchen bij een roadhouse waar de eigenaar een soort automuseum van heeft gemaakt. Vervolgens rijden we helemaal om de kloof heen om aan de andere kant te kunnen overnachten. Alleen…de camping is gesloten. Gaan we wild kamperen of nog even verder zoeken? We komen terecht bij De oude kalkoven, waar welgeteld 1 campingplaats is en die is bezet!! De eigenaar laat ons bij een van de bungalows overnachten waar we douche/toilet kunnen gebruiken en bovendien een heel mooi uitzicht hebben op een kleine, verlichte waterplaats, waar we oryxen zien.

Als we de volgende morgen uitgerust wakker worden, kijken we nog eens goed rond. Op deze plek wordt aan een levenswerk gebouwd. Alles is gebouwd met oude materialen en van oude gereedschappen worden ware kunststukjes gemaakt. Maar beroemd zijn deze mensen echt om het kweken van de “levende” stenen, die we in diverse stadia van bloei zien. Werkelijk ongelofelijk, zie de foto.

87810704151bd715703c95 WE GAAN NAAR NAMIBIË

 

72215639751bd71a16efa8 WE GAAN NAAR NAMIBIËTIRAS GEBERGTE

Vanuit Aus waar wilde paarden lopen, reizen we naar het Tiras gebergte, waar we op misschien wel de mooiste kampeerplek van Namibië staan. De foto’s spreken voor zich.
Alleen die wind…optimistisch proberen we ons windscherm op te zetten, maar dat gaat niet, zo hard waait het al. We gaan zitten in de luwte van de auto en genieten van het uitzicht en een geweldige zonsondergang, samen met twee Zuidafrikaners, die op de weg terug zijn na een jaar rondreizen door Afrika. De wind gaat niet liggen, zoals meestal tegen de avond, maar neemt nog meer in kracht toe. Zo erg, dat we binnen moeten eten, want er is geen vuur te maken. En voor de 2e keer tijdens onze reis slapen we niet op de 1e verdieping, maar maken het bed op de banken op. Het dak blijft gesloten! Met klapperende tentzeilen doe je geen oog dicht. De buren strompelen de volgende morgen hun daktent uit. We drinken koffie en gaan weg van deze wonderschone plek die we iedereen kunnen aanraden, zonder wind dan.
SOSSUSVLEI

Op een eerdere Namibië-reis zijn we hier ook al geweest, maar de duinen van Sossusvlei veranderen dagelijks van vorm. Na de vereiste papierwinkel te hebben ingevuld, die meer vereist dan de grensformaliteiten, zoeken we de ons toegewezen plaats op de camping op. Daar staan 2 Zuidafrikaners en die blijven nog een extra dag. Dus weer terug naar het kantoor en met wat moeite krijgen we de plaats ernaast. En druk is het hier echt niet.

We gaan vanmiddag en morgenvroeg naar Sossusvlei. Het blijft fascinerend. Ronald neemt graag foto’s in de middagzon vanwege het prachtige licht. En de zon zien opgaan hier is ook iets aparts.

39356920651bd722b16655 WE GAAN NAAR NAMIBIË

Teruggekomen op de camping blijkt dat de buren problemen met hun gloednieuwe Landrover hebben. Ronald grijnst breeduit: natúúrlijk wil hij wel helpen, ook al moet dat de volgende morgen rond een uur of vijf in de ochtend. De mannen stellen het erg op prijs en nodigen ons uit in de pub. Daar ontmoeten we een hele groep Belgen, die weer door onze buren uit de penarie zijn geholpen. Het eindigt er mee, dat we met zijn allen in de lodge gaan eten waar ze een geweldig buffet serveren. De Belgen reizen op een speciale manier: een tiental mensen die elkaar eerst niet kenden, gaan samen in een busje met gids hier op stap.
Het gaat wonderbaarlijk goed, want dat moet je maar treffen.
SOLITAIRE

Een bijna verplichte stop voor iedereen die vanuit de richting Windhoek/Sossusvlei v.v. komt. Een Zwitser is hier ooit met een benzinestation gestart in een verder volkomen verlaten omgeving. Er kwam een bakkerij met vers brood en het ding werd beroemd om de appeltaart, Vervolgens kwam er een lodge met zwembad en een camping. Langzaamaan wordt het een nederzetting en wie weet waar het eindigt.
WINDHOEK

Vlak voor Windhoek ligt Rehoboth waar de springbokskeerkring is gemarkeerd. We zitten officieel dus weer in de tropen. Er ligt een groot kunstmatig meer, een bassin voor drinkwater. Hier omheen liggen bungalows en een kampeerplek met eigen badkamer en een buitenkeuken en een balkon met uitzicht over het meer. Iets wat je niet veel zult zien in dit droge land.

Het eerste wat we in Windhoek doen is voedsel inslaan. We hebben nogal wat nodig want we gaan samen met Sjoerd en Corrie kamperen in het onherbergzame Kakaoland, waar de supermarkten nou niet voor het opscheppen liggen…het is het land van de Himba’s.
Windhoek zelf hebben we al eerder gezien en er is niets veranderd, dus we gaan snel naar het Daan Viljoenpark, 20 km van Windhoek waar we overnachten.
Een prachtplek met uitzicht op…..een vrachtwagen en een bouwprojekt. Niet wat we in gedachten hadden. De volgende morgen heb ik een klacht ingediend en we kregen de helft van het geld terug. De mensen hadden er helemaal niet mogen zijn.
OTJIWARONGO

Pfff, hé, hé, …eindelijk zijn we er dan, hier ontmoeten we onze Nederlandse vrienden Corrie en Sjoerd waar we een dag of 10 mee gaan reizen. De eerste stop wordt in Kamanjab, waar overlanders vrij mogen kamperen bij Oppi-Koppi. Als je weg gaat wordt er een foto van je genomen en ga je in het grote boek. Een heleboel bekenden gingen ons voor. En niet alleen dat: als we ons kamp opslaan, komen Johan en Irene voorbij, die we al verschillende keren in Afrika ontmoet hebben. Het is hier echt een trefpunt want we ontmoeten hier Mark en zijn Braziliaanse vrouw met hun vrachtwagen, die voorlopig nog in Afrika rondreizen.

Corrie en Sjoerd maken een andere kant mee, dit is geen vakantie maar reizen.
‘s Avonds eten we de beroemde zebra-steak, maar waarschijnlijk had deze zebra een gelukkig en vooral lang leven gehad. Ze hebben hier niet alleen een wasmachine, maar er is ook wifi. En dus moet het verslag op internet.

Volgende keer alles over de Himba’s en het Kakaodistrict met daarin de roemruchte van Zylls’pas.

 

About 2 Globetrotters

Trip Start: Trip End: .

No comments yet.
Add Comment Register



Leave a Reply

CAPTCHA Image

*